Anma
Onları unutmadık
Hikâyeleri hâlâ bizimle.
Güçlü
08.02.2026 ♾️Güçlü sahiplendirilmişti. Son üç yılını mutlu ve sıcak bir evde geçirdi, her gün gezdi.
Güçlü kampüse geldiğinde bir yavruydu. Çok badireler atlattı, tedavisi için uzun süre veterinerlerde ve geçici yuvalarda kalması gerekti. Kampüsteki arkadaşları ona sahip çıktılar. Güçlü başlarda çok çekingendi ama sonra insanlara alıştı. Mezun olan öğrencilerden biri onu sahiplendi. Güçlü son üç yılını mutlu ve sıcak bir evde geçirdi, her gün gezdi, bir çok kedi ve köpekle arkadaş oldu. Ömrünü onu seven arkadaşlarıyla, huzurlu bir şekilde tamamladı.
Diken
12.12.2025 ♾️Diken, çok özlediğimiz dostlarımızdan biri.
Itır
18.11.2025 ♾️Kampüsün beyaz kızı. Kışın karda, sonbaharda yaprakların içinde, bir mezuniyet gününde kepin altında: hepsi burada.
Cino
01.10.2025 ♾️On yıl boyunca "minik ördeğimiz". "Biz hâlâ buradayız."
Merhaba. Ben Cino. Sizlere Mathilda’nın, kardeşimin yanından yazıyorum. Diken, Şanslı, Efe, Zorbik, Maskeli... Hepsinin selamı var.
Beytepe’yi çok özlemişler; sabahları sizlerle selamlaşmayı, mama saatlerini beklemeyi, çimlerde uyumayı, kütüphane merdivenlerini... Onlar hep oralarda takılırdı, beni ise daha çok Parlar taraflarında görebilirdiniz. Athenalarla takılırdım, sonra başka bölgelere geçtim. Onlar gittikten sonra... Son zamanlarda Beytepe’de o kadar çok şey değişti ki, artık hiç görüşemez olmuştuk sizinle.
Bu süreçte yaşlandım biraz, eklem ağrılarım başladı ve yavaş yavaş yürümek zor gelmeye başladı. Yemeğim için bile ayağa kalkmak istemiyordum. İlaçlar, takviyeler, Haydok’un beni elleriyle beslemesi filan hiçbir şey beni hızla yaklaştığım sondan uzaklaştırmıyordu. Bedenim yorgundu.
Son zamanlarımda benimle ilgilenen, bakımlarımı yapan Eren abime, Haydok’a, beni hep pamuklara sardıkları ve "minik ördeğimiz" diye çok ama çok sevdikleri için çok teşekkür ederim. 10 yıl boyunca, bebeklikten beri ailem oldukları için...
Bir de Deniz var. Ben onun için çok özeldim biliyorum. O da benim için öyle; kafama çiçekler takar fotoğraflarımı çekerdi. Saatlerce yanımda durur beni severdi, konuşurduk. Cino derdi başka bir şey demezdi.
Ben de köpek fobisini yenmesine yardım etmişim, buna vesile olmuşum. Ne mutlu bana ki bu sayede diğer arkadaşlarım da onun kadar mükemmel bir insanla tanışmış oldu. Hepsinin kalbine dokundu, hem Deniz hem de Haydok.
Biz buralarda doğup büyüdük, nefes aldık, ormanlar bizimdi, kuyruk sallayarak sizleri görmeyi beklediğimiz yerdi. "Buralarda" diyorum çünkü biz hâlâ buradayız.
Bizi hep andığınızı, birlikte olmasak da "Cino’yla şurada oturmuştuk, Patik’le burada selamlaşmıştık, Beyaz bana ilk kez şurada yaklaşmıştı" dediğinizi biliyorum.
Hepimiz tek tek gidiyoruz zamanı gelince ama sizlerin kalanlarla daha çok işi var, onların size çok ihtiyacı var. Onları sevin, çok ama çok sevin.
Şanslı
2025 ♾️Seni çok özlüyoruz savaşçı kızımız Şanslı.
Eh dostlar, vakit geldi çattı…
Dostlar diyorum ama lafın gelişi değil, bu mektubumu okuyan herkes benim dostumdu çünkü… Bazen hep yanı başımda bazen de uzaktan hiç tanımadan beni sevdiniz, bana dualar ettiniz, arkadaşım dostum oldunuz.
8 yıl… Koskoca 8 yıl yaşadım Beytepe’de, burada doğmadım ama mutlu olduğum yer yuvamdı ve artık birbirimizin gözlerinin içine bakamayacak olsak da, buralarda gülen fotoğraflarımı göremeyecek olsanız da beni unutmayacağınızı biliyorum. Çimlerde gözleriniz beni arayacak belki, belki her ‘Şanslı’ dendiğinde gözünüz dolacak, kalbinizde bir sızı olacak ama ben sonsuz ve huzurlu bir uykudayım artık…
Hayatta bazı şeyler peşinizi bırakmıyor maalesef. Ben bu kampüse ilk geldiğimde kanser hastasıydım ve sevgiyle, ilgiyle iyileşmiştim. Perişanlık ve ağrı sızı içinde geldim, bebeklerim varmış ama bilmiyorum onları nerede bıraktığımı. Tedaviler, güzel insanlar, güzel yemekler, bana benzeyen arkadaşlar… Buraya adımımı ilk attığım günden eser kalmamıştı. Bir ara çok yemekten masa gibi olmuştum hatta, dondurmayı da yasaklamıştı Haydok bana… ama işte bazen ne yaparsanız yapın hastalık yakanızı bırakmıyor… Adım Şanslı olmuştu sırf o yüzden ama buraya kadarmış.
Çok güzel günlerim oldu aranızda, o kadar sevildim ki… Haydok reklamlarında filan hep ben vardım, o kadar güzeldim ki marka yüzü olmuştum gibi bir şey…
Yazacak çok ama çok şeyim var ama ne fayda?.. Acılarım dinsin diye o kadar çok ilaç veriyorlar ki, çok uykum var. O kadar çok uykum var ve o kadar yorgunum ki… Haydokçular yanımdaydı ama, sevdiler beni konuştular filan ama pek cevap veremedim, halim yoktu. Yemek de yemedim artık son günlerde… Pes ettim. Aslında veda etmeye gelmişler.
8 yıl karış karış ezberledim Beytepe’yi; yuvamdı. Çok arkadaşım kaldı geride, hepsi harika çocuklar.
Size artık gölgesinde olmayacağım ağaçlar, üzerinde birlikte uzanamayacağımız çimler bıraktım. Sizi çok seven, yolunuzu gözleyen mutluluk kaynağı olduğunuz arkadaşlarımı bıraktım…
Unutmayın beni; gülen yüzümü, savaşçı ruhumu…
Zorba
26.06.2025 ♾️Seni çok özlüyoruz Zorba, huzurla uyu.
Ben 2017’de bir Kasım günü kampüste bulundum. Gerçekten bir insan eli kadar küçük ve dünyadan bir habersizdim. Kucaktan kucağa geziyor, mutluluktan uçuyordum. O zamanlardan alışmış olacağım ki danalar kadar olduğumda bile kucakta oturmayı sevdim...
Bir ara yuva bulur gibi oldum ama olmadı, Haydok beni tekrar kanatları altına aldı. Sekiz yıl nasıl da geçivermiş...
Bu sekiz yılda o kadar ama o kadar çok sevildim ki; bütün arkadaşlarım gibi hep gözümün içine bakıldı, yüzümde ruj lekeleri mi görmediniz, kucaklarda bir bebek gibi oturduğumu mu, arabalardan inmediğimi mi... Şeytan tüyü var derler ya, işte öyleydim.
Ben çok iyi bir köpektim, hiçbir köpek arkadaşımın kötü olduğuna inanamam zaten ama bazıları daha sinirli olabiliyor işte, benim de artık sizlerin yanında olamama sebep olan da bu oldu ama canları sağ olsun hepsinin. Doğamız bu bizim, bazen yeniliyorsunuz doğanın dengesine...
Haydok da çok yoruldu biliyor musunuz? Her birimiz gittikçe hepsinin kalbinde bir yara açıldı, el kadarken bulup pamuklara sardıkları, insan üstü fedakârlıklarla yıllarca yaşattıkları biz çocukları tek tek gidiyoruz.
Karşılaştıkları tüm zorluklara, tüm engellemelere, tüm ölüm kokan nefeslere rağmen bizlerden hiçbir zaman vazgeçmeyeceklerini biliyorum.
Benim ömrüm sekiz yılımış ama bu sekiz yılı bu kampüste o kadar güzel yaşadım ki; hep çok iyi bir arkadaş oldum, iyi bir dinleyici oldum, delişmen de olsam yeri geldiğinde efendi efendi oturmasını da bildim. Dostluk benim için çok önemliydi, arkadaşlarımı korumak, kimseyi dışlamamak...
Bir Haydoklu benim için demiş ki: "Zorba hiçbir köpeğin konuşmadığı bir köpekle yakın arkadaş oldu, onu dışlamadı."
Patik
22.03.2025 ♾️Patik, çok özlediğimiz dostlarımızdan biri.
Mathilda
27.02.2025 ♾️Mathilda, çok özlediğimiz dostlarımızdan biri.
Beyaz
04.10.2024 ♾️Seni hiç unutmadık Beyaz, huzurla uyu.
Merhaba, ben Beyaz…
Bu mektubu sizlere neden yazdığımı anlamışsınızdır sanırım… Belki hiç tanışmadık, hiç çimlerde oturmadık birlikte, belki bir çoğunuz bana hiç dokunamadı bile ama bir şekilde göz göze geldik sizinle…
Ben Maskeli’nin en yakın arkadaşıyım, Maskeli ve Beyaz… Hiç ayrılmazdık biz, kampüse de birlikte gelmiştik zaten. Yıllarca bu kampüste diğer arkadaşlarımızla iyi geçinerek yaşadık. Sizlere çok yaklaşmadık ama siz bizi sevdiniz biz de sizi…
4 gün sonra Maskeli beni bırakıp gideli 1 ay olacak. Tek başıma kala kalmıştım o gittiğinden beri, başına ne geldi bilmiyordum ama sanırım şimdi öğrendim. Ben de bir gün bu topraklardan gidecektim ve şimdi, can arkadaşım Maskeli ile aynı kaderi paylaştım… Yanyana uyuyoruz şimdi.
Yıllarca omuz omuza verdik, birlikte büyüdük birlikte yaşlandık. Şimdi, ben de onun yanındayım. Şanslı da burada; Sezai, Çavuş, Kedikız, Katmer, Efe, Uysal… Hep birlikteyiz. Buralar daha güzel, üzülmeyin.
Bugün 4 Ekim, bizim günümüz. Bu gün hatrına sizden söz istiyorum, bizim için savaşmaktan vazgeçmeyin olur mu? Geride kalan tüm arkadaşlarım için sadece bunu isterim. Ben hiç sahipsiz hissetmedim kendimi, hep mutlu ve huzurluydum Beytepe’de ama oradaki arkadaşlarımız için mücadele bitmedi, onlar size emanet.
Hoşça kalın…
Beyaz Beytepeli
Maskeli
08.09.2024 ♾️Maskeli, çok özlediğimiz dostlarımızdan biri.
Lotus
21.06.2024 ♾️Lotus, çok özlediğimiz dostlarımızdan biri.
Efe
25.01.2024 ♾️Efe, çok özlediğimiz dostlarımızdan biri.
Çavuş
05.01.2024 ♾️Çavuş, çok özlediğimiz dostlarımızdan biri.
Görümce
12.05.2023 ♾️Görümce, çok özlediğimiz dostlarımızdan biri.
Eyşan
03.03.2023 ♾️İyi ki bizimleydin, iyi ki bize sevginin ne demek olduğunu öğrettin.
Merhaba, tanımayanlarınız için ben Eyşan Beytepeli. Bu sizlere son merhabam…
Belki birçoğunuz beni yuva aradığım ilanlarımdan biliyorsunuz, belki de içten gülümsemelerimi ve güzel kalbimi tanıdınız bazılarınız.
Bir gün Nizamiye’ye terk edildiğimde başladı hayatımın güzel kısmı, daha önceleri pek güzel bir yaşantım olmamıştı ama Beytepe’ye adım attığım an bana o kötü günleri unutturdunuz. Her anımda yanımda oldunuz.
Her günüm güldüğüm, suratlarını yaladığım, kendimi sevdirdiğim, kucaklarında uyuduğum insanlarla ve arkadaşlarımla geçti. Yemek saati geldiğinde ayak seslerini bekleyişlerimiz, gezme vaktimiz geldiğinde hep birlikte ormanlarda koştuğumuz günleri bıraktım size. Bir de fotoğraflarımı bıraktım; onlarca belki yüzlerce fotoğrafım hatıra kalsın… Tasmamı da saklayın.
Buralardan giden hiçbir arkadaşımı unutmadığınızı biliyorum, beni de unutmayacaksınız eminim.
Beş yıldır evim olan Beytepe Kampüsü’nde insan dostlarımla birlikte çok güzel zamanlar geçirdim, çok sevdim onları ve çok sevildim hep.
Dün sabah gözlerimi kapattım sonsuz uykuma, mide dönmesi yaşamışım meğer.
En başta HAYDOK’taki arkadaşlarıma, hekimlerime, sevenlerime, destekçilerime, hayatımı mutlu geçirmemde payı olan herkese, hayatıma bir şekilde dokunan tüm insan dostlarıma ve hayvan dostlarıma çok teşekkür ederim. Ben artık sizlerle olamayacağım, lütfen çok üzülmeyin sizleri öyle görsem ben de çok üzülürdüm. Beni hep kocaman sevgim ve gülümsememle hatırlayın.
Ben artık gittim, ama arkadaşlarım hâlâ sizlerle. Lütfen onlara iyi bakın, bütün arkadaşlarım size emanet.
Eyşan Beytepeli 🤍
Jülide
23.04.2021 ♾️Jülide, çok özlediğimiz dostlarımızdan biri.
Kara
13.03.2021 ♾️Kara, çok özlediğimiz dostlarımızdan biri.
Athena
09.03.2021 ♾️Athena, çok özlediğimiz dostlarımızdan biri.
Azula
04.11.2018 ♾️Azula, çok özlediğimiz dostlarımızdan biri.
Atkılı
14.03.2018 ♾️Atkılı, çok özlediğimiz dostlarımızdan biri.
Sezai
22.12.2017 ♾️Seni hiç unutmuyoruz Sezai, huzurla uyu.
Su
31.05.2016 ♾️Su, çok özlediğimiz dostlarımızdan biri.
- Fotoğrafı henüz yok
Uju
04.09.2024 ♾️Uju, çok özlediğimiz dostlarımızdan biri.